تابه دارالمنار خلقت یار بادلی بی قرار باید رفت

ره به جایی نمیبرد هوشیار مست و دیوانه وار باید رفت

حـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــسین

كی شود یاریار من باشد مونس شام تار من باشد

زچه از من كناره میگیرد كی شود در كنار من باشد

مسجد نشناسم من حسین رسوای خراباتم

نه بنده ی تسبیحم نه شیخ مناجاتم

من عاشق می خوارم محو رخ دلدارم

نه دعوی دیدارم نه اهل كراماتم

من مست می عشقم هوشیار نخواهم شد

در كوی علی موتم(مردم) بر روی علی ماتم

این حال عجب بنگر هم موتم و هم ماتم

در كوچه ی مشتاقی مستم از می باقی من

مانده ام ساقی فانی شده حاجاتم

حــــــــــــــــــــــــــــــــــــــسین

ذریه زهرا را دارم به دل و جان دوست

هم غلام حسین هستم هم چاكر ساداتم

كار گلزار شود گر تو به گلزار آیی

مشتری سر بدهد گر سر بازار آیی

به تماشای قدت دست و دل از كار كشند

گر تو سرمست و خرامان به سر كار آیی

به در قصر تو از شوق دربان شده ام

تا تو را بنگرم آن دم كه به دربار آیی

مشتری گر دو جهان بر سر راهت ریزند

حیف باشد كه تو برچشم خریدار آیی

مور را رخصت دربار سلیمان نبود

مگرم از ره لطفی تو به دیدار آیی